Note 494 — CAPITOLO XVII. Cicerone, Catone, Orazio, Ovidio, Seneca, Lucano, Stazio.
Reading edition
V. Giovanni Sarisberiense, Polycrat., l. VII, c. 9. Nel secolo seguente Hugo di Trimberg diceva nel suo Registrum multorum auctorum:
Virtutum expositor, regulator morum, Cato prior sedet in ordine minorum, qui iste Cato fuerit a multis dubitatur nam Catones plurimos Romae fuisse datur diversis temporibus, ut Cato Uticensis, in Africa quem Iulii minax fugat ensis, Catoque censorius, rigidusque Cato, nullus horum tribuit haec praecepta nato. Cato disertissimus Ieronyme testante, Cato prudentissimus Tullio monstrante librum hunc de moribus is creditur scripsisse et sub forma filii pueros instruxisse, et quamvis in numero sedeat minorum ponitur in ordine tamen antiquorum.
V. Haupt, nei Berichte dell'Accademia di Berlino, 1854. Il Petrarca più tardi negava recisamente che fossero dell'Uticense, ma li credeva estratti da un poema del Censore.