Note 300 — CAPITOLO XV. Gli autori latini nel medio evo.
Reading edition
V. intorno alle biblioteche dei chiostri Petit-Radel, Recherches sur les bibliothèques anciennes et modernes, Parigi, 1819: Heeren, Geschichte der classischen Litteratur im Mittelalter, Gottinga, 1822, v. I, p. 161-7, 193-7; Graesse, Lehrbuch einer allgemeinen Literärgeschichte, v. II, parte 1ª, p. 824 e seg.; Boutaric nella Revue des questions historiques, v. XVII, p. 16-9. Nel suo poema De pontificibus et Sanctis Ecclesiae Eboracensis Alcuino dà l'elenco degli autori le cui opere si conservavano nella chiesa cattedrale di York. Benchè assai noto, esso merita d'essere qui riportato.
Illic invenies veterum vestigia patrum Quidquid habet pro se Latio Romanus in orbe Graecia vel quidquid transmisit clara Latinis: Hebraicus vel quod populus bibit imbre superno, Africa lucifluo vel quidquid lumine sparsit. Quod pater Hieronymus, quod sensit Hilarius, atque Ambrosius praesul, simulque Augustinus, et ipse Sanctus Athanasius, quod Orosius edit avitus: Quidquid Gregorius summus docet, et Leo Papa: Basilius quidquid, Fulgentius atque coruscant, Cassiodorus item, Chrysostomus atque Johannes; Quidquid et Athelmus docuit et Beda Magister; Quae Victorinus scripsere, Boëtius; atque Historici veteres, Pompejus, Plinius, ipse Acer Aristoteles, Rhetor atque Tullius ingens; Quid quoque Sedullus, vel quid canit ipso Juvencus, Alcimus, et Clemens, Prosper, Paulinus, Arator, Quid Fortunatus, vel quid Lactantius edunt; Quae Maro Virgilius, Statius, Lucanus et auctor Artis grammaticae, vel quid scripsere Magistri, Quid Probus, atque Phocas, Donatus, Priscianusve, Servius, Eulicius, Pompejus, Commenianus. Invenies alios perplures, Lector, ibidem Egregios studiis, arte et sermone Magistros, Plurima qui claro scripsere volumina sensu: Nomina sed quorum praesenti in carmine scribi Longius est visum, quam plectri postulet usus.