← Table of contents
Roma nella memoria e nelle immaginazioni del Medio Evo vol. II

Note 24 — CAPITOLO XII. Trajano.

Reading edition

Speculum Regum, ap. Pertz, Script., t. XXII, v. 948-68. Gotofredo aggiunge al racconto di Giovanni alcune particolarità:

Prelia gesturus procedit ab Urbe monarchus, Pontis aput Tiberim properans dum transiit arcus, Obvia stat vidua, mota querela sonat. Stes, ait illa, meum reddens ulciscere natum; Nam morior, dum sic video cervice necatum. Hoc scelus imperium vindicet: ecce capud. Cesar ait: Pugnabo prius studeamque redire. Illa refert: Si non redeas, quo vindice fiet? Nec Deus hic laudem te meruisse sciet. Rex stetit attonitus; iubet ut vindicta feratur. Post abiit, set non rediit quia marte necatur, Unde sibi laudem, rex meruisse datur. Hoc pietatis opus dum Gregorio memoratur, Ingemuit pro morte viri, digne lacrimatur, Orat, ut alma Dei dextera parcat ei. Dum iacet in precibus, stans angelus increpat illum: Scis quia non habuit baptismatis ille sigillum, Quomodo cum lacrimis dona neganda petis? Ast homo tu pacis opus expetis hoc pietatis, [Quo semel indulto, non amplius ista petatis,] Iste modo requiem te lacrimante capit.

Per quanto io so, Gotofredo, e un suo commentatore di cui dirò più oltre, sono i soli che facciano morire Trajano in guerra. Confrontisi col racconto che lo stesso Gotofredo introduce nel Pantheon, partic. XV, ap. Pistorius, Rer. germ. script., ed. dello Struvio, t. II, p. 258.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings