← Table of contents
Roma nella memoria e nelle immaginazioni del Medio Evo vol. I

Note 171 — CAPITOLO III. La fondazione di Roma.

Reading edition

Altre leggende ebbero corso in Europa le quali si rannodavano a Noè, o ad alcuno della sua famiglia. Secondo l'antichissima tradizione, nella divisione del mondo dopo il diluvio, l'Europa toccò a Jafet, ma si credette pure nel medio evo che Cam avesse regnato in Bretagna. Armannino Giudice dice nel IV conto della Fiorita d'Italia che Jafet, andato in Inghilterra, fondò Londra e Chamelot, e che poi le sue genti vennero in Italia, dove Corinto fondò Fiesole, Trusco fondò Arezzo, Sutri fondò Sutri «e questa fu la prima città che fosse mai nel paese di Roma». I Bavari pretendevano d'essere venuti dall'Armenia,

dà Nòë üz der arke gie und daz olezwi von der tüben intphie.

(Kaiserchronik, ed. del Massmann, v. 318-9). Giraldo Cambrense narra nella Topographia Hibernica, dist. III, c. I (Opera, vol. V, p. 139-40; Rer. brit. m. ae. script.), la seguente istoria: «Juxta antiquissimas igitur Hibernensium historias, Caesara neptis Noe, audiens diluvium in proximo futurum, ad remotissimas occidentis insulas, quas necdum quisquam hominum habitaverat, cum suis complicibus fugam navigio destinaverat; sperans, ubi numquam peccatum perpetratum fuerat, diluvii vindictam locum non habere. Amissis itaque quae in comitatu habebat naufragio navibus, una qua cum viris tribus et quinquaginta mulieribus vehebatur, nave superstite, primo ante diluvium anno ad Hibernica litora forte devenit. Sed licet acute satis et laudabili in femina ingenio, fatalitatem declinare statuerit, communem tamen interitum et fere generalem nullatenus potuit evitare. Litus igitur in quo navis illa primum applicuit, navicularum litus vocatur, et in quo praefata tumulata est Caesare, usque hodie Caesarae tumulus nominatur».

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings