Note 108 — REIS DOOR NOORD AMERIKA. (continued 3)
Reading edition
De hoge weilanden in Kanada zyn voortreffelyk goed, en hebben veel vooruit boven die genen welken ik in de Engelsche Volkplantingen gezien heb. Hoe verder ik hier noordwaards in het Land kwam, des te schoonder weilanden en des te digter gras ontmoette ik. Op deze hoge weilanden vond men byna niets dan een soort van gras, namelyk de Poa angustifolia, het welk drie of vier bloemen op een steeltje voortbrengt.108 Dog de bloemen waren zo klein dat men het gras ligt voor ene Agrostis konde aanzien. Voor ’t overige had het zaad van onderen enige zagte hairen. Behalven dit vond men op de weiden nog witte klaver. Deze twee gewassen maakten hier al het gras uit. Zy stond digt en dik, en de Poa was tamelyk lang, dog zeer fyn. Onder aan den wortel der Poa was de grond geheel van klaver bedekt. Digter en fynder gras dan hier wies kon men noit verlangen. Men kon uit de overgebleven’ voren zien dat alle deze weiden voorheen koornlanden geweest waren. Zy konden niet meer dan eens elken zomer gemaid worden, vermits de lente te laat begint.