Note 1 — COMMENTATIO
Reading edition · Edition 2
(1) Eadem est sententia Fabricii et Ernesti in Biblioth. lat. Tom. II, p. 178; Vossii de histor. lat. I, 29, p. 144, et Apostoli Zeni Diss. Voss. I, p. 3. Sed refragatur Lefebvre in Præfat. Edit. Latino-Gallicae p. 10, cujus verba, ab Ill. Ernesti jam adposita, hæc sunt: «Je suis actuellement convaincu par la lecture du Poëme de Pétrarque, que ce Savant en avait un exemplaire. Drakenborch et M. le baron de la Bastie (Mém. de l’Académ. des Inscrip. Tom. XV) ont répété, d’aprés Lil. Girald, que si Pétrarque eût connu le Poëme de Silius il n’en eût pas fait un sur le même sujet. Je suis au contraire persuadé que Pétrarque n’a fait le sien, que parcequ’il avait un Silius, qu’il regardoit sans doute comme le seul exemplaire qui fût resté, et qu’il a laissé ignorer pour la gloire de son propre ouvrage.» Hanc suspicionem nimis injuriosam probat censor eruditus in Annal. literar. Gœtting. a. 1782. Additam. pag. 261, 262.
Videatur quoque Colomesius ad Gyraldi dialog. IV, de Historia poetarum pagin. 240. Ed.
(2) In der umständlichen Bücher-historie. Lips. 1715, in-8o.
(3) Mabillonius itineris Italici p. 211, et Menagius anti-Bailleti I, p. 46. Integram exhibet etiam Jac. Lenfant ad calcem Poggianorum. Amst. 1720, in-8o, pag. 309. Præter eum in Biblioth. lat. Fabricio-Ernestina T. II, p. 259, laudantur Poggii Opera Basileæ edita p. 272, 394; Menagiana T. I, pag. 97; T. IV, pag. 90, et Julii Nigri Historia scriptorum Florentinorum vulgata Italice p. 473.
(4) In Emendatt. et Antiqq. Lecti. libris, Antverp. 1576, in-8o, et Paris. 1583, editis, atque in Tomo III Lampadis artium Gruterianæ recusis Francof. 1604, in-8o.
(5) Editis Francof. 1584, in-8o, et in Gruteri Lampade artium T. V.
(6) Qui prelo excusi sunt Francof. 1624, fol. Cf. Crenii Animadverss. philol. XI, p. 15.
(7) Codex nunc Puteanus, antea Venetus, recentissimus et male a N. Heinsio collatus, si fides habenda fuerit diligentissimo Lefebvre, qui se accuratius eum excussisse gloriatur.
(8) A Lefeb. etiam collatus est Codex Tellerianus sive Tellieri, in Italia inchoatus anno 1413, absolutus anno 1417 bonæ notæ, non integer, varia manu scriptus, chartaceus. Præterea in Bibliotheca latina Fabricio-Ernestina Tom. II, pagin. 174, laudatur alius codex antiquus, de quo Philippus Rossius in libro, cui titulus est: Ritratto di Roma antica pagin. 83, ubi de Bibliotheca Vacana agitur: Fu portato di Spagna il libro di Silio, Italico con l’imagine di Annibale, il quale hoggi si ritrova nella predetta libraria.