Note n. 135 — Chapter XIV · PART II POPULAR BELIEF

135 ψυχὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀνήλλατο, Ep. 646a, 3. ψυχὴ δ’ ἐν Ὀλύμπῳ, 159, 261, 11. ἦλθεν δ’ εἰς Ἀιδαο δέμας, ψυχὴ δ’ ἐς Ὄλυμπον, AP. vii, 362, 3. (Ἀίδης here = the grave as often; so too in Ep. 288, 4–5, ψυχὴ . . . ἐς αἰθέρα . . . ὀστέα εἰς Ἀίδην ἄτροπος εἶλε νόμος.) μετὰ πότμον ὁρῶ φάος Οὐλύμποιο, AP. vii, 678, 5.—ψυχὴν δ’ ἐκ μελέων οὐρανὸς εὐρὺς ἔχει, Ep. 104b, 4. ἦτορ δ’ οὐρανῷ μετάρσιον, 462, 6. ψυχὴ μοι ναίει δώματ’ ἐπουράνια, 261, 10 (and frequently in this poem in various forms). ἐς οὐρανίας ἀταρποὺς ψυχὴ παπταίνει σῶμ’ ἀποδυσαμένη, AP. vii, 337, 7; cf. also 363, 3; 587, 2; 672, 1 and ix, 207–8. αἰθὴρ μὲν ψυχὰς ὑπεδέξατο, Ep. 21 (fifth century B.C., see above, chap. xii, n. 149). Εὐρυμάχου ψυχὴν καὶ ὑπερφιάλους διανοίας αἰθὴρ ὑγρὸς ἔχει, 41 (fourth century B.C. but the αἰθήρ is not “moist”—αἰθὴρ λαμπρὸς ἔχει is the more primitive version of the phrase given in the corresponding epigr. of the Πέπλος. The ἀήρ would be ὑγρός: την ψυχὴν ἀπέδωκεν ἐς ἀέρα, Ep. 642, 7). ψυχὴν μὲν ἐς αἰθέρα καὶ Διὸς αὐλάς, 288, 4. ψυχὴ δ’ αἰθέριον κατέχει πόλον, 225, 3. ψυχὴ δ’ αἰθέριον κατέχει πόλον, 325, 5.—ψυχὴ δ’ ἀθανάτων βουλαῖς ἐπιδήμιός ἐστιν ἄστροις, Ep. 324, 3. From Thyatira, BCH. 1887, p. 461: θάψεν δ’ ἀδελφὸς Ἀρχέλαος σῶμ’ ἐμόν, ψυχὰ δέ μευ πρὸς ἄστρα καὶ θεοὺς ΕΣI (read ἔβη). One company of the souls τείρεσσι σὺν αἰθερίοισι χορεύει· ἧς στρατιῆς εἷς εἰμι, Ep. 650, 11–12 (Diogenes) νῦν δε θανὼν ἀστέρας οἶκον ἔχει, AP. vii, 64, 4.