Note 138 — Chapter XIV · PART II POPULAR BELIEF

See above, p. 500 f. πνεῦμα, Ep. 250, 6; 613, 6; πνεῦμα λαβὼν δάνος οὐρανόθεν τελέσας χρόνον ἀνταπέδωκα (cf. πνεῦμα γάρ ἐστι θεοῦ χρῆσις θνητοῖσι, Carm. Phoc. 106). 156, 2: πνοιὴν αἰθὴρ ἔλαβεν πάλιν, ὅσπερ ἔδωκεν (third century B.C.; see Köhler on CIA. ii, 4135).—This conception having become popular frequently occurs in the theological poetry of later times: e.g. χρησμός ap. Stob., Ecl. 1, 49, 46, i, p. 414 W.: τὸ μὲν (τὸ σῶμα) λυθέν ἐστι κόνις, ψυχὴ δὲ πρὸς αἴθρην σκίδναται, ὁππόθεν ἦλθε, μετήορος εἰς αἰθέρ’ ἁπλοῦν (read αἰθέρ’ ἐς ἁγνόν). Oracle of Apoll. Tyan. ap. Philostr., VA. viii, 31: ἀθάνατος ψυχὴ . . . μετὰ σῶμα μαρανθὲν . . . ῥηιδίως προθοροῦσα κεράννυται ἠέρι κούφῳ.