Note 224 — Chapter XXXIX · LEGES AND EPINOMIS. (continued 2)
Reading edition
Plato, Legg. vii. pp. 790 E-791 A. δειμαίνειν ἐστί που ταῦτ’ ἀμφότερα τὰ πάθη, καὶ ἔστι δείματα δι’ ἕξιν φαύλην τῆς ψυχῆς τινά. ὅταν οὖν ἔξωθέν τις προσφέρη τοῖς τοιούτοις πάθεσι σεισμόν, ἡ τῶν ἔξωθεν κρατεῖ κίνησις προσφερομένη τὴν ἐντὸς φοβερὰν οὖσαν καὶ μανικὴν κίνησιν, κρατήσασα δὲ γαλήνην ἡσυχίαν τῆς περὶ τὰ τῆς καρδίας χαλεπῆς γενομένης ἑκάστων πηδήσεως.
About the effect of the movement, bustle, noise, and solemn exhibitions, &c., of a Grecian festival, in appeasing the over-wrought internal excitement of those who took part in it, see Lobeck, Aglaophamus, p. 689.
Compare Euripid. Hippolyt. 141, where the Chorus addresses the love-sick Phædra:—
σὺ τἄρ’ ἔνθεος, ὦ κούρα, εἴτ’ ἐκ Πανὸς εἴθ’ Ἑκάτας, ἢ σεμνῶν Κορυβάντων, ἢ ματρὸς ὀρείας φοιτᾷς.
Also Eurip. Medea, 1172 about Πανὸς ὀργάς.