Note 71 — Chapter XXXI · KRATYLUS.
Reading edition
Plato, Kratyl. p. 439 B-C. Ἔτι τοίνυν τόδε σκεψωμεθα, ὅπως μὴ ἡμᾶς τὰ πολλὰ ταῦτα ὀνόματα ἐς ταυτὸν τείνοντα ἐξαπατᾷ, καὶ τῷ ὄντι μὲν οἱ θέμενοι αὑτὰ διανοηθέντες τε ἔθεντο ὡς ἰόντων ἀπάντων ἀεὶ καὶ ῥεόντων — φαίνονται γὰρ ἔμοιγε καὶ αὐτοὶ οὔτω διανοηθῆναι — τὸ δ’, εἰ ἔτυχεν, οὐχ οὔτως ἔχει, &c.
These words appear to me to imply that Sokrates is perfectly serious, and not ironical, in delivering his opinion, that the original imposers of names were believers in the Herakleitean theory.