Note 53 — Chapter VIII · PLATONIC COMPOSITIONS GENERALLY.
Reading edition
The sentiment of the Academic sect — descending from Sokrates and Plato, not through Xenokrates and Polemon, but through Arkesilaus and Karneades — illustrates the same elimination of the idea of authority. “Why are you so curious to know what I myself have determined on the point? Here are the reasons pro and con: weigh the one against the other, and then judge for yourself.”
See Sir William Hamilton’s Discussions on Philosophy — Appendix, p. 681 — about mediæval disputations: also Cicero, Tusc. Disp. iv. 4-7. “Sed defendat quod quisque sentit: sunt enim judicia libera: nos institutum tenebimus, nulliusque unius disciplinæ legibus adstricti, quibus in philosophiâ necessario pareamus, quid sit in quâque re maximé probabile, semper requiremus.”
Again, Cicero, De Nat. Deor. i. 5, 10-13. “Qui autem requirunt, quid quâque de re ipsi sentiamus, curiosius id faciunt quam necesse est. Non enim tam auctoritatis in disputando quam rationis momenta quærenda sunt. Quin etiam obest plorumque iis, qui discere volunt, auctoritas eorum qui se docere profitentur; desinunt enim suum judicium adhibere; id habent ratum, quod ab eo quem probant judicatum vident.… Si singulas disciplinas percipere magnum est, quanto majus omnes? Quod facere iis necesse est, quibus propositum est, veri reperiendi causâ, et contra omnes philosophos et pro omnibus dicere.… Nec tamen fieri potest, ut qui hâc ratione philosophentur, ii nihil habeant quod sequantur.… Non enim sumus ii quibus nihil verum esse videatur, sed ii, qui omnibus veris falsa quædam adjuncta esse dicamus, tantâ similitudine ut in iis nulla insit certa judicandi et assentiendi nota. Ex quo exsistit illud, multa esse probabilia, quæ quanquam non perciperentur, tamen quia visum haberent quendam insignem et illustrem, his sapientis vita regeretur.”
Compare Cicero, Tusc. Disp. ii. sect. 2-3-5-9. Quintilian, xii. 2-25.