Note 1 — Chapter VI · PLATONIC CANON, AS RECOGNISED BY THRASYLLUS.

The following passage from Wyttenbach, written in 1776, will give an idea of the state of Platonic criticism down to the last quarter of the last century. To provide a new Canon for Plato seems not to have entered his thoughts.

Wyttenbach, Bibliotheca Critica, vol. i. p. 28. Review of Fischer’s edition of Plato’s Philêbus and Symposion. “Quæ Ciceroni obtigit interpretum et editorum felicitas, eâ adeo caruit Plato, ut non solum paucos nactus sit qui ejus scripta typis ederent — sed qui ejus orationi nitorem restitueret, eamque a corruptelarum labe purgaret, et sensus obscuros atque abditos ex interiore doctrinâ patefaceret, omnino repererit neminem. Et ex ipso hoc editionum parvo numero — nam sex omnino sunt — nulla est recentior anno superioris seculi secundo: ut mirandum sit, centum et septuaginta annorum spatio neminem ex tot viris doctis extitisse, qui ita suam crisin Platoni addiceret, ut intelligentiam ejus veræ eruditionis amantibus aperiret.

“Qui Platonem legant, pauci sunt: qui intelligant, paucissimi; qui vero, vel ex versionibus, vel ex jejuno historiæ philosophicæ compendio, de eo judicent et cum supercilio pronuncient, plurimi sunt.”