Note 18 — Chapter III · * OTHER COMPANIONS OF SOKRATES.

Respecting these ancient philosophers, whose works are lost, I transcribe a striking passage from Descartes, who complains, in his own case, of the injustice of being judged from the statements of others, and not from his own writings:—“Quod adeo in hâc materiâ verum est, ut quamvis sæpe aliquas ex meis opinionibus explicaverim viris acutissimis, et qui me loquente videbantur eas valdé distincté intelligere: attamen cum eas retulerunt, observavi ipsos fere semper illas ita mutavisse, ut pro meis agnoscere amplius non possem. Quâ occasione posteros hic oratos volo, ut nunquam credant, quidquam à me esse profectum, quod ipse in lucem non edidero. Et nullo modo miror absurda illa dogmata, quæ veteribus illis philosophis tribuuntur, quorum scripta non habemus: nec propterea judico ipsorum cogitationes valdé à ratione fuisse alienas, cum habuerint præstantissima suorum sæculorum ingenia; sed tantum nobis perperam esse relatas.” (Descartes, Diss. De Methodo, p. 43.)