Note 123 — Chapter III · * OTHER COMPANIONS OF SOKRATES.

Simplikius, ad Aristot. Categ. p. 66, b. 47, 67, b. 18, 68, b. 25, Schol. Brand.; Tzetzes, Chiliad. vii. 606.

τῶν δὲ παλαιῶν οἱ μὲν ἀνῄρουν τὰς ποιότητας τελέως, τὸ ποιὸν συγχωροῦντος εἶναι· ὥσπερ Ἀντισθένης, ὅς ποτε Πλάτωνι διαμφισβητῶν — ὧ Πλάτων, ἔφη, ἵππον μὲν ὁρῶ, ἱππότητα δ’ οὐχ ὁρῶ· καὶ ὃς εἶπεν, ἔχεις μὲν ᾧ ἵππος ὁρᾶται τόδε τὸ ὄμμα, ᾧ δὲ ἱππότης θεωρεῖται, οὐδέπω κέκτησαι. καὶ ἄλλοι δέ τινες ἦσαν ταύτης τῆς δόξης. οἱ δὲ τινὰς μεν ἀνῄρουν ποιότητας, τινὰς δὲ κατελίμπανον.

Ἀνθρωπότης occurs p. 58, a. 31. Compare p. 20, a. 2.

The same conversation is reported as having taken place between Diogenes and Plato, except that instead of ἱππότης and ἀνθρωπότης, we have τραπεζότης and κυαθότης (Diog. L. vi. 53).

We have ζωότης — Ἀθηναιότης — in Galen’s argument against the Stoics (vol. xix. p. 481, Kühn).