Note 4 — Chapter II · GENERAL REMARKS ON THE EARLIER PHILOSOPHERS — GROWTH OF DIALECTIC — ZENO AND GORGIAS.

Bacon has some striking remarks on the contrast in this respect between the earlier philosophers and Aristotle.

Bacon, after commending the early Greek philosophers for having adopted as their first principle some known and positive matter, not a mere abstraction, goes on to say:—

“Videntur antiqui illi, in inquisitione principiorum, rationem non admodum acutam instituisse, sed hoc solummodo egisse, ut ex corporibus apparentibus et manifestis, quod maximé excelleret, quærerent, et quod tale videbatur, principium rerum ponerent: tanquam per excellentiam, non veré aut realiter.… Quod si principium illud suum teneant non per excellentiam, sed simpliciter, videntur utique in duriorem tropum incidere: cum res plané deducatur ad æquivocum, neque de igne naturali, aut naturali ære, aut aquâ, quod asserunt, prædicari videatur, sed de igne aliquo phantastico et notionali (et sic de cæteris) qui nomen ignis retineat, definitionem abneget.… Principium statuerunt secundum sensum, aliquod ens verum: modum autem ejus dispensandi (liberius se gerentes) phantasticum.” (Bacon, Parmenidis, Telesii, et Democriti Philosophia, vol. xi., p. 115-116, ed. Montagu.)

“Materia illa spoliata et passiva prorsus humanæ mentis commentum quoddam videtur. Materia prima ponenda est conjuncta cum principio motûs primo, ut invenitur. Hæc tria (materia, forma, motus) nullo modo discerpenda, sed tantummodo distinguenda, atque asserenda materia (qualiscunque ea sit), ita ornata et apparata et formata, ut omnis virtus, essentia, actio, atque motus naturalis, ejus consecutio et emanatio esse possit. Omnes ferè antiqui, Empedocles, Anaxagoras, Anaximenes. Heraclitus, Democritus, de materiâ primâ in cæteris dissidentes, in hoc convenerunt, quod materiam activam formâ nonnullâ, et formam suam dispensantem, atque intra se principium motûs habentem, posuerunt.” (Bacon, De Parmenidis, Telesii, et Campanellæ, Philosoph., p. 653-654, t. v.)

Compare Aphorism I. 50 of the Novum Organum.

Bacon, Parmenidis, Telesii, et Democriti Philosophia, vol. xi. ed. Montagu, p. 106-107. “Sed omnes ferè antiqui (anterior to Plato), Empedocles, Anaxagoras, Anaximenes, Heraclitus, Democritus, de materiâ primâ in cæteris dissidentes, in hoc convenerunt, quod materiam activam, formâ nonnullâ, et formam suam dispensantem, atque intra se principium motûs habentem, posuerunt. Neque aliter cuiquam opinari licebit, qui non experientiæ plané desertor esse velit. Itaque hi omnes mentem rebus submiserunt. At Plato mundum cogitationibus, Aristoteles verò etiam cogitationes verbis, adjudicarunt.” … “Omnino materia prima ponenda est conjuncta cum formâ primâ, ac etiam cum principio motûs primo, ut invenitur. Nam et motûs quoque abstractio infinitas phantasias peperit, de animis, vitis, et similibus — ac si iis per materiam et formam non satisfieret, sed ex suis propriis penderent illa principiis. Sed hæc tria nullo modo discerpenda, sed tantummodo distinguenda: atque asserenda materia (qualiscunque ea sit) ita ornata et apparata et formata, ut omnis virtus, essentia, actio, atque motus naturalis, ejus consecutio et emanatio esse possit. Neque propterea metuendum, ne res torpeant, aut varietas ista, quam cernimus, explicari non possit — ut postea docebimus.”

Playfair also observes, in his Dissertation on the Progress of Natural Philosophy, prefixed to the Encyclopædia Britannica, p. 31:—

“Science was not merely stationary, but often retrograde; and the reasonings of Democritus and Anaxagoras were in many respects more solid than those of Plato and Aristotle.”

See a good summary of Aristotle’s cosmical views, in Ideler, Comm. in Aristotel. Meteorologica, i. 2, p. 328-329.