Note 36 — Chapter I · SPECULATIVE PHILOSOPHY IN GREECE, BEFORE AND IN THE TIME OF SOKRATES.
Reading edition
Philolaus, ed. Boeckh, p. 91-95. τὸ πρᾶτον ἁρμοσθὲν, τὸ ἕν ἐν τῷ μέσῳ τῆς σφαίρας ἑστία καλεῖται — βωμόν τε καὶ συνοχὴν καὶ μέτρον φύσεως — πρῶτον εἶναι φύσει τὸ μέσον.
Aristot. Metaph. N. 3, p. 1091, a. 15. φανερῶς γὰρ λέγουσιν (the Pythagoreans) ὡς τοῦ ἑνὸς συσταθέντος — εὐθὺς τὸ ἔγγιστα τοῦ ἀπείρου ὅτι εἱλκετο καὶ ἐπεραίνετο ὑπὸ τοῦ πέρατος.
Aristot. Physic. iv. 6, p. 213, b. 21. Εἶναι δ’ ἔφασαν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐράνῳ ἐκ τοῦ ἀπείρου πνεύματος, ὡς ἀναπνέοντι· καὶ τὸ κενόν, ὃ διορίζει τὰς φύσεις, ὡς ὄντος τοῦ κενοῦ χωρισμοῦ τινος τῶν ἐφεξῆς καὶ τῆς διορίσεως, καὶ τοῦτ’ εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς· τὸ γὰρ κενὸν διορίζειν τὴν φύσιν αὐτῶν. Stobæus (Eclog. Phys. i. 18, p. 381, Heer.) states the same, referring to the lost work of Aristotle on the Pythagorean philosophy. Compare Preller, Histor. Philos. Gr. ex Font. Loc. Context., sect. 114-115.