Note 125 — GEORGE LYMAN KITTREDGE
Reading edition
“Incredibile vulgi apud Germanos, & maxime (quod pudet dicere) Catholicos superstitio, invidia, calumniæ, detractationes, susurrationes & similia, quæ nec Magistratus punit, nee concionatores arguunt, suspicionem magiæ primum excitant. Omnes divinaæ punitiones, quas in sacris literis Deus minatus est, à Sagis sunt. Nihil jam amplius Deus facit aut natura, sed Sagæ omnia. 2. Unde impetu omnes clamant ut igitur inquirat Magistratus in Sagas, quas non nisi ipsi suis linguis tot fecerunt” (Cautio Criminalis, seu de Processibus contra Sagas Liber, 2d ed., 1695, pp. 387-388; cf. Dubium xv, pp. 67-68, Dubium xxxiv, pp. 231-232). Spee’s book came out anonymously in 1631, and, unlike most works on this side of the question, had immediate results. Spee had no doubt of the existence of witchcraft (Dubium i, pp. 1 ff., Dubium iii, pp. 7-8); his experience, however, had taught him that most of those condemned were innocent.