Note 30 — LITERATURE.
Havilland Le Mesurier Chepmell translation
Here there seems to be some mistake. The passage of Quintilian, X, 1, 115, runs as follows, Inveni qui Calvum præferrent omnibus, inveni qui Ciceroni crederent, eum nimia contra se calumnia verum sanguinem perdidisse: sed est et sancta et gravis oratio et custodita et frequenter vehemens quoque. On the other hand, in the Dial. de Orat. c. 18. Sunt enim (antiqui) horridi et impoliti et rudes, et informes et quos utinam nulla parte imitatus esset Calvus vester, aut Cælius, aut ipse Cicero! And Legistis utique et Calvi et Bruti ad Ciceronem missas epistolas, ex quibus facile est deprehendere, Calvum quidem Ciceroni visum exsanguem et attritum—rursumque Ciceronem e Calvo quidem male audivisse tanquam solutum et enervem. In those writings of Cicero which are still extant, there occur two larger passages, Brut. c. 82, Epist. ad Famil. XV, 21, 5, where Calvus indeed is judged with great leniency, but is certainly not spoken of with unqualified praise.—Germ. Ed.