Note 44 — VI. Dobberende bij de Canarische eilanden41.

„Bij de „cueva del hiels”? Neen, zoo hoog heb ik het niet gebracht. Die zijn boven vlak bij den Piton gelegen. Maar op de hellingen heb ik de „narices” gezien, dat zijn spleten, waaruit heete dampen opstijgen, dus ware fumarolen. Het eigenaardigste van die beklimming is, dat daarbij nagenoeg het geheele plantenrijk der verschillende zonen den bezoeker onder de oogen komt. Van de kust tot aan den voet van den berg en zelfs tot op eene zekere hoogte daarboven, spreidt zich een tropische plantengroei voor het oog uit, waaraan de fraaiste palmsoorten als de cocospalm, de dadelpalm, de drakenbloedboom en ook vele pisangsoorten, alsmede uitgestrekte velden van suikerriet44 haren eigenaardigen stempel verleenen. Stijgt men hooger dan 1200 voet, dan komt men in den gematigden gordel. Daar worden fraaie wijngaarden, olijf- en kastanje-bosschen en maïsvelden, allen zoo weelderig als in het zuiden van Frankrijk, als in Spanje, Italië, Griekenland en Klein-Azië, aangetroffen. Iets hooger komen den bezoeker olmboschjes en groepen eikenboomen onder het oog, waarnaast graanvelden evenals in ons vaderland. Boven de 4000 voet heeft men de wolken-zone, waarin vele laurier- en rododendron-boschjes worden aangetroffen. Daar bloeien de fraaiste rozen der wereld. Boven de 5000 voet treft men den gordel der naaldboomen aan, die eerst krachtig en verheven, al kleiner en kleiner van gestalte worden, naarmate men hooger klimt, totdat op 10,000 voet de „retama blanca”, de witte strook, bereikt wordt, waarmede de inboorlingen die streek aanduiden, waar slechts eenige alpenplanten tieren, die gedurende de wintermaanden onder eene dikke sneeuwlaag bedolven zijn. De eigenlijke Piton, die als uitbarstingskegel boven den verheffingskrater uitsteekt, bestaat uit lava, brokstukken of rapilli en vulkanische asch, waarop volstrekt geen plantengroei voorkomt.”