← Table of contents
Medieval rhetoric and poetic to 1400

Note 11 — Chapter V · THE CAROLINGIANS AND THE TENTH CENTURY

Reading edition

Above, page 110. The distinction seems to be made by Walafrid Strabo, Libellus de exordiis et incrementis rerum ecclesiasticarum (840-842), cap. 26, pp. 506-508 (MGH, Capitularia regum francorum, II, Appendix); and by Hucbald (IXth century):

Astipulare meis, quia non sunt carmina, rhythmis ... Quod si, ut puto, nequit carmen jam jure vocari, Sit satis huic saltem censeri nomine rithmi.

Quoted by Desilve, De schola Elnonensi Sancti Amandi, p. 57.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings