Note 1507 — Chapter XXXII · (continued 2)
E. M. Lamond translation
Op. cit., Pragæ, 1709, pars II., p. 39. “Erigebat illos [oculos] interdum hæresiarcha Lutherus ad cœlum, cum illud sub mortem scintillantibus stellis pulcherrime rutilaret; sed quia turpissimo voluptaum cœno animum gerebat immersum, simul ita dicebat: Quam pulchrum est, Martine, cœlum, sed non est pro te.” The passage occurs in connection with the Feast of the Ascension. The dialogue with Catherine was a later addition to the story.