Note 415 — Chapter V

Ibid., p. 138, in the passage: “Quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris” (Rom. v. 5): “’Charitas Dei’ dicitur, quia per eam solum Deum diligimus, ubi nihil visibile, nihil experimentale nec intus nec foris est, in quod confidatur aut quod ametur aut timeatur, sed super omnia in invisibilem Deum et inexperimentalem, incomprehensibilem, sc. in medias tenebras interiores rapitur, nesciens quid amet, sciens, autem quid non amet, et omne cognitum et expertum fastidiens et id quod nondum cognoscit, tantum desiderans.... Hoc donum longissimo abest ab iis, qui suas iustitias adhuc vident et diligunt et non visis tristantur.” He thinks he must rise superior to such self-righteous, to whom his brother monks, who are zealous for good works (the Observantines?), belonged.