Note 504 — PARTE I. DALLE ORIGINI AL SECOLO VI DELL’ERA VOLGARE. (continued 2)

«Vidimus in coelum trabibus spectacula textis Surgere, Tarpejum prope despectantia culmen, Immensosque gradus et clivos lene jacentes Venimus ad sedes ubi pulla sordida veste Inter femineas spectabat turba cathedras. Nam quaecumque patent sub aperto libera coelo Aut eques aut nivei loca densavere tribuni. Qualiter haec patulum contendit vallis in orbem Et situata latus resupinis undique sylvis Inter continuos curvatur concava montes: Sic tibi planitiem curvae sinus ambit arenae. Et gemmis medium se molibus alligat ovum. Quid tibi nuc referam, quae vix suffecimus ipsi Per partes spectare suas? sic undique fulgor Percussit. Stabam defixus et ore patenti, Cunctaque mirabar, nec dum bona singula noram. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Balteus ex gemmis, en illita porticus auro Certatim radiant. Nec non ubi finis arenae Proxima marmoreo peragit spectacula muro, Sternitur adjunctis ebur admirabile truncis, Et coit in rotundum, tereti qua lubricus axe. Impositos subita vertigine falleret ungues, Excuteretque feras. Auro quoque torta refulgent Retis quae totis in arenam dentibus extant, Dentibus aequatis, et erat (mihi crede, Lycota, Si qua fides) nostro dens longior omnis aratro. Ordine quid referam? vidi genus omne ferarum Hic niveos lepores et non sine cornibus apros, Manticorum, sylvis etiam quibus editur alcen Vidimus, et tauros quibus aut cervice levata Deformis scapulis torus eminet, aut quibus hirtae Jactatur per colla jubae, quibus aspera mento Barba jacet, tremulisque rigant palearia setis. Non solum nobis sylvestria cernere monstra Contigit: aequoreos ego cum certantibus ursis Spectavi vitulos, et equorum nomine dignum Sed deforme pecus quod in illo nascitur amni. Qui sata riparum venientibus irrigat undis. Ah! trepidi quoties nos descendentis arenae Vidimus in partes, ruptaque voragine terrae Emersisse feras: et eisdem saepe latebris Aurea cum croceo creverunt arbuta libro».