Note 1 — Twee-en-veertigste Hoofdstuk.

Het scheen alsof Cedric’s woorden een geest opgewekt hadden, want nauwelijks had hij ze geuit, of de deur vloog open, en Athelstane stond voor hen in zijn doodsgewaad, bleek, vervallen, en volkomen als iemand, die uit het graf is opgestaan.1