Note 176 — Chapter III · THEORY AND PRAXIS OF THE TEXTUAL CRITICISM OF THE NEW TESTAMENT.[129]

Προσφώνησις· κορωνίς εἰμι δογμάτων θείων διδάσκαλος· ἄν τινί με χρήσῃς ἀντίβιβλον λάμβανε, οἱ γὰρ ἀποδόται κακοί· Ἀντίφρασις· θησαυρὸν ἔχων σε πνευματικῶν ἀγαθῶν καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ποθητὸν ἁρμονίαις τε καὶ ποικίλαις γραμμαῖς κεκοσμημένον—νὴ τὴν ἀλήθειαν—οὐ δώσω σε προχείρως τινὶ οὐδ’ αὖ φθονέσω τῆς ὠφελείας, χρήσω δὲ τοῖς φίλοις ἀντίβιβλον λαμβάνων. The last seven words, which are erased in H, are supplied by the minuscule 93paul and the Armenian version. On ἀντίβιβλον = “borrowing-receipt” or “voucher,” see ThLz., 1895, 283, 407. See also Robinson, Euthaliana, Texts and Studies, iii. 3.