Note 463 — Chapter III · (continued 2)
Reading edition
Habuit nostra hæc ætas bonarum literarum proceres duos, Hermolaum Barbarum atque Angelum Politianum: Deum immortalem! quam acri judicio, quanta facundia, quanta linguarum, quanta disciplinarum omnium scientia præditos! Hi Latinam linguam jampridem squalentem et multa barbariei rubigine exesam, ad pristinum revocare nitorem conati sunt, atque illis suus profecto conatus non infeliciter cessit, suntque illi de Latina lingua tam bene meriti, quam qui ante cos optimi meriti fuere. Itaque immortalem sibi gloriam, immortale decus paraverunt, manebitque semper in omnium eruditorum pectoribus consecrata Hermolai et Politiani memoria, nullo ævo, nullo casu, nullo fato abolenda. Brixeus Erasmo in Erasm. Epist. ccxii.