Note 419 — Chapter III · (continued 2)

The letter of Hermolaus is dated Apr. 1485. He there says, after many compliments to Picus himself: Nec enim inter autores Latinæ linguæ numero Germanos istos et Teutonas qui ne viventes quidem vivebant, nedum ut extincti vivant, aut si vivunt, vivunt in pœnam et contumeliam. The answer of Picus is dated in June. A few lines from his pleading for the schoolmen will exhibit his ingenuity and elegance. Admirenture nos sagaces in inquirendo, circumspectors in explorando, subtiles in contemplando, in judicando graves, implicitos in vinciendo, faciles in enodando. Admirentur in nobis brevitatem styli, fœtam rerum multarum atque magnarum, sub expositis verbis remotissimas sententias, plenas quæstionum, plenas solutionum, quam apti sumus, quam bene instructi ambiguitates tollere, scrupos diluere, involuta evolvere, flexanimis syllogismis et infirmare falso et vera confirmare. Viximus celebres, o Hermolae, et posthac vivemus, non in scholis grammaticorum et pædagogiis, sed in philosophorum coronis, in conventibus sapientum, ubi non de matre Andromaches, non de Niobes filiis, atque id genus levibus nugis, sed de humanarum divinarumque rerum rationibus agitur et disputatur. In quibus meditandis, inquirendis et enodandis, ita subtiles acuti acresque fuimus, ut anxii quandoque nimium et morosi fuisse forte videamur, si modo esse morosus quispiam aut curiosus nimio plus in indagando veritate potest. Polit. Epist. lib. 9.