Note 257 — Chapter II
Reading edition
Hoc uno nos longe felicem judicamus, quod tu totque florentissimi viri Græcis et Latinis literis peritissimi, quot illic apud vos sunt nostris temporibus, habeantur, quibus nesciamus quid laudum digne satis possit excogitari. Mitto quod facundiam priscam illam et priscis viris dignam, quæ prorsus perierat, huic sæculo renovatis; nec id vobis satis fuit, et Græcas literas scrutati estis, ut et philosophos Græcas et vivendi magistros, qui nostris jam obliterati erant et occulti, reseratis, et eos Latinos facientes in propatulum adducitis. Heeren quotes this, p. 135, from Sassi de studiis Mediolanensibus. Warton also mentions the letter, ii. 388. The absurd idiom exemplified in nos felicem judicamus was introduced affectedly by the writers of the twelfth century. Hist. Litt. de la France, ix. 146.