Note 993 — Chapter XXXI
Reading edition
As the poem of Rapin is not in the hands of everyone who has taste for Latin poetry, I will give as a specimen the introduction to the second book:—
Me nemora atque omnis nemorum pulcherrimus ordo, Et spatia umbrandum latè fundanda per hortum Invitant; hortis nam si florentibus umbra Abfuerit, reliquo deerit sua gratia ruri. Vos grandes luci et silvæ aspirate canenti; Is mihi contingat vestro de munere ramus, Unde sacri quando velant sua tempora vates, Ipse et amem meritam capiti imposuisse coronam. Jam se cantanti frondosa cacumina quercus Inclinant, plauduntque comis nemora alta coruscis. Ipsa mihi læto fremitu, assensuque secundo E totis plausum responsat Gallia silvis. Nec me deinde suo teneat clamore Cithæron, Mænalaque Arcadicis toties lustrata deabus. Non Dodonæi saltus, silvæque Molorchi, Aut nigris latè ilicibus nemorosa Calydne, Et quos carminibus celebravit fabula lucos: Una meos cantus tellus jam Franca moretur, Quæ tot nobilibus passim lætissima silvis, Conspicienda sui latè miracula ruris Ostendit, lucisque solum commendat amœnis.