← Table of contents
Introduction to the Literature of Europe in the Fifteenth, Sixteenth, and Seventeenth Centuries, Vol. 2

Note 758 — Chapter XXIX

Reading edition

Atque hoc signanter notatum velim, quia novus forte hic videar, et præter aliorum loquendi formulam hæc dicere. Nam plerique logici propositionem quam vocant singularem, hoc est, de subjecto individuo sive singulari, pro particulari habent, non universali. Sed perperam hoc faciunt, et præter mentem Aristotelis (qui, quantum memini, nunquam ejusmodi singularem, την κατα μερος appellat aut pro tali habet) et præter rei naturam: Non enim hic agitur de particularitate subjecti (quod ατομον vocat Aristotelis, non κατα μερος) sed de partialitate prædicationis.... Neque ego interim novator censendus sum qui hæc dixerim, sed illi potius novatores qui ab Aristotelica doctrina recesserint; eoque multa introduxerint incommoda de quibus suo loco dicetur, p. 125. He has afterwards a separate dissertation or thesis to prove this more at length. It seems that the Ramists held a third class of propositions, neither universal nor particular, to which they gave the name of propria, equivalent to singular.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings