Note 223 — Chapter XX · (continued 2)
Reading edition
It is not uncommon to meet with persons, especially who are or have been engaged in teaching others dogmatically what they have themselves received in the like manner, to whom the inductive philosophy appears a mere school of scepticism, or at best wholly inapplicable to any subjects which require entire conviction. A certain deduction from certain premises is the only reasoning they acknowledge. This is peculiarly the case with theologians, but it is also extended to everything which is taught in a synthetic manner. Lord Bacon has a remarkable passage on this in the 9th book De Augmentis. Postquam articuli et principia religionis jam in sedibus suis fuerint locata, ita ut a rationis examine penitus eximantur, tum demum conceditur ab illis illationes derivare ac deducere, secundum analogiam ipsorum. In rebus quidem naturalibus hoc non tenet. Nam et ipsa principia examini subjiciuntur; per inductionem, inquam, licet minime per syllogismum. Atque eadem illa nullam habent cum ratione repugnantiam, ut ab eodem fonte cum primæ propositiones, tum mediæ, deducantur. Aliter fit in religione; ubi et primæ propositiones authopystatæ sunt, atque per se subsistentes; et rursus non reguntur ab illa ratione quæ propositiones consequentes deducit. Neque tamen hoc fit in religione sola, sed etiam in aliis scientiis, tam gravioribus, quam levioribus, ubi scilicet propositiones humanæ placita sunt, non posita; siquidem et in illis rationis usus absolutus esse non potest. Videmus enim in ludis, puta schaccorum, aut similibus, priores ludi normas et leges merè positivas esse, et ad placitum; quas recipi, non in disputationem vocari, prorsus oporteat; ut vero vincas, et peritè lusum instituas, id artificiosum est et rationale. Eodem modo fit et in legibus humanis; in quibus haud paucæ sunt maximæ, ut loquuntur, hoc est, placita mera juris, quæ auctoritate magis quam ratione nituntur, neque in disceptationem veniunt. Quid vero sit justissimum, non absolutè, sed relativè, hoc est ex analogiâ illarum maximarum, id demum rationale est, et latum disputationi campum præbet. This passage, well weighed, may show us where, why, and by whom the synthetic and syllogistic methods have been preferred to the inductive and analytical.