Note 14 — INTRODUCTION.
Thomas Taylor translation
και χρη τον επι τας αρχας αναβαινοντα ζητειν, ει δυνατον ειναι τι κρειττον της υποτεθεισης αρχης κᾳν ευρεθῃ, παλιν επ’ εκεινου ζητειν, εως αν εις τας ακροτατας εννοιας ελθωμεν, ων ουκετι σεμνοτερας εχομεν· και μη στησαι την αναβασιν. ουδε γαρ ευλαβητεον μη κενεμβατωμεν, μειζονα τινα και υπερβαινοντα τας πρωτας αρχας περι αυτων εννοουντες. ου γαρ δυνατον τηλικουτον πηδημα πηδησαι τας ημετερας εννοιας, ως παρισωθηναι τῃ αξιᾳ των πρωτων αρχων, ου λεγω και υπερπτηναι. μια γαρ αυτη προς θεον ανατασις αριστη, και ως δυνατον απταιστος. και ων εννοουμεν αγαθων τα σεμνοτατα, και αγιωτατα, και πρωτουργα, και ονοματα και πραγματα αυτῳ ανατιθεντας ειδεναι βεβαιως, οτι μηδεν ανατεθεικαμεν αξιον. αρκει δε ημιν εις συγγνωμην, το μηδεν εχειν εκεινων υπερτερον. Simplic. in Epict. Enchir. p. 207. Lond. 1670. 8vo.