Note 147 — Chapter VII

Engelhardt, pp. 201, 213. In the season of spiritual exaltation, the powers of the soul are, as it were, absorbed in absolute essential enjoyment (staen ledich in een weselic gebrucken). But they are not annihilated, for then we should lose our creatureliness.—Mer si en werden niet te niete, want soe verloeren wy onse gescapenheit. Ende alsoe lange als wy mit geneichden geeste ende mit apen ogen sonder merken ledich staen, alsoe lange moegen wy schouwen ende gebruken. Mer in den seluen ogenblijc dat wy proeven ende merken willen wat dat is dat wy geuoelen, so vallen wy in reden, ende dan vynden wy onderscheit ende anderheit tusschen ons ende gade, ende dan vynden wy gade buten ons in onbegripelicheiden.—Von dem funkelnden Steine, x.