Note 542 — Chapter LXXIV · FROM THE BATTLE OF KNIDUS TO THE REBUILDING OF THE LONG WALLS OF ATHENS.
Reading edition
Xen. Hellen. iii, 5, 5. Οἱ μέντοι Λακεδαιμόνιοι ἄσμενοι ἔλαβον πρόφασιν στρατεύειν ἐπὶ τοὺς Θηβαίους, πάλαι ὀργιζόμενοι αὐτοῖς, τῆς τε ἀντιλήψεως τῆς τοῦ Ἀπόλλωνος δεκάτης ἐν Δεκελείᾳ, καὶ τοῦ ἐπὶ τὸν Πειραιᾶ μὴ ἐθελῆσαι ἀκολουθῆσαι· ᾐτιῶντο δ᾽ αὐτοὺς, καὶ Κορινθίους πεῖσαι μὴ συστρατεύειν. Ἀνεμιμνήσκοντο δὲ καὶ, ὡς θύοντ᾽ ἐν Αὐλίδι τὸν Ἀγησίλαον οὐκ εἴων, καὶ τὰ τεθυμένα ἱερὰ ὡς ἔῤῥιψαν ἀπὸ τοῦ βωμοῦ· καὶ ὅτι οὐδ᾽ εἰς τὴν Ἀσίαν συνεστράτευον Ἀγησιλάῳ. Ἐλογίζοντο δὲ καὶ καλὸν εἶναι τοῦ ἐξάγειν στρατιὰν ἐπ᾽ αὐτοὺς, καὶ παῦσαι τῆς ἐς αὐτοὺς ὕβρεως· τά τε γὰρ ἐν τῇ Ἀσίᾳ καλῶς σφίσιν ἔχειν, κρατοῦντος Ἀγησιλάου, καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι οὐδένα ἄλλον πόλεμον ἐμποδὼν σφίσιν εἶναι. Compare vii, 1, 34.
The description here given by Xenophon himself,—of the past dealing and established sentiment between Sparta and Thebes,—refutes his allegation, that it was the bribes brought by Timokrates to the leading Thebans which first blew up the hatred against Sparta; and shows farther, that Sparta did not need any circuitous manœuvres of the Thebans, to furnish her with a pretext for going to war.