Note 150 — Chapter LXX · RETREAT OF THE TEN THOUSAND GREEKS.

In a passage of the Cyropædia (v. 5, 46), Xenophon sets forth in a striking manner the combination of the λεκτικὸς καὶ πρακτικός—Ὥσπερ καὶ ὅταν μάχεσθαι δέῃ, ὁ πλείστους χειρωσάμενος ἀλκιμώτατος δοξάζεται εἶναι, οὕτω καὶ ὅταν πεῖσαι δέῃ, ὁ πλέιστους ὁμογνώμονας ἡμῖν ποιήσας οὗτος δικαίως ἂν λεκτικώτατος καὶ πρακτικώτατος κρίνοιτο ἂν εἶναι. Μὴ μέντοι ὡς λόγον ἡμῖν ἐπιδειξόμενοι, οἷον ἂν εἴποιτε πρὸς ἕκαστον αὐτῶν, τοῦτο μελετᾶτε—ἀλλ᾽ ὡς τοὺς πεπεισμένους ὑφ᾽ ἑκάστου δήλους ἐσομένους οἷς ἂν πράττωσιν, ὅυτω παρασκευάζεσθε.

In describing the duties of a Hipparch or commander of the cavalry, Xenophon also insists upon the importance of persuasive speech, as a means of keeping up the active obedience of the soldiers—Εἴς γε μὴν τὸ εὐπειθεῖς εἶναι τοὺς ἀρχομένους, μέγα μὲν καὶ τὸ λόγῳ διδάσκειν, ὅσα ἀγαθὰ ἔνι ἐν τῷ πειθαρχεῖν, etc. (Xen. Mag. Eq. i, 24).