Note 612 — Chapter LXVII · THE DRAMA. — RHETORIC AND DIALECTICS. — THE SOPHISTS. (continued 2)
Reading edition
Plato, Gorgias, c. 38, p. 482, E. ἐκ ταύτης γὰρ αὖ τῆς ὁμολογίας αὐτὸς ὑπὸ σοῦ συμποδισθεὶς ἐν τοῖς λόγοις ἐπεστομίσθη (Polus), αἰσχυνθεὶς ἃ ἐνόει εἰπεῖν· σὺ γὰρ τῷ ὄντι, ὦ Σώκρατες, εἰς τοιαῦτα ἄγεις φορτικὰ καὶ δημηγορικὰ, φάσκων τὴν ἀλήθειαν διώκειν ... ἐὰν οὖν τις αἰσχύνηται καὶ μὴ τολμᾷ λέγειν ἅπερ νοεῖ, ἀναγκάζεται ἐναντία λέγειν.
Καὶ μὴν (says Sokratês to Kalliklês, c. 42, p. 487, D.) ὅτι γε οἷος παῤῥησιάζεσθαι καὶ μὴ αἰσχύνεσθαι, αὐτός τε φῂς, καὶ ὁ λόγος, ὃν ὀλίγον πρότερον ἔλεγες, ὁμολογεῖ σοι. Again, c. 47, p. 492, D. Οὐκ ἀγεννῶς γε, ὦ Καλλικλεῖς, ἐπεξέρχει τῷ λόγῳ παῤῥησιαζόμενος· σαφῶς γὰρ σὺ νῦν λέγεις ἃ οἱ ἄλλοι διανοοῦνται μὲν, λέγειν δὲ οὐκ ἐθέλουσι.
Again, from Kalliklês, ὃ ἐγώ σοι νῦν παῤῥησιαζόμενος λέγω, c. 46, p. 491, E.