Note 707 — Chapter XXXVII · IONIC PHILOSOPHERS. — PYTHAGORAS. — KROTON AND SYBARIS.
Reading edition
Aristot. Metaphys. i, 5, p. 986, Bek. Ξενοφάνης δὲ πρῶτος τούτων ἑνίσας, οὐθὲν διεσαφήνισεν, οὐδὲ τῆς φύσεως τούτων (τοῦ κατὰ τὸν λόγον ἑνὸς καὶ τοῦ κατὰ τὴν ὕλην) οὐδετέρας ἔοικε θιγεῖν, ἀλλ᾽ εἰς τὸν ὅλον οὐρανὸν ἀποβλέψας τὸ ἓν εἶναί φησι τὸν θεόν.
Plutarch. ap. Eusebium Præparat. Evangel. i, 8. Ξενοφάνης δὲ ὁ Κολοφώνιος ἰδίαν μέν τινα ὁδὸν πεπορευμένος καὶ παρηλλαχυῖαν πάντας τοὺς προειρημένους, οὔτε γένεσιν οὔτε φθορὰν ἀπολείπει, ἀλλ᾽ εἶναι λέγει τὸ πᾶν ἀεὶ ὅμοιον. Compare Timon ap. Sext. Empiric. Pyrrh. Hypotyp. i, 224, 225. ἐδογμάτιζε δὲ ὁ Ξενοφάνης παρὰ τὰς τῶν ἄλλων ἀνθρώπων προλήψεις, ἓν εἶναι τὸ πᾶν, καὶ τὸν θεὸν συμφυῆ τοῖς πᾶσιν· εἶναι δὲ σφαιροειδὴ καὶ ἀπαθῆ καὶ ἀμετάβλητον καὶ λογικόν, (Airstot. de Xenoph. c. 3, p. 977, Bek.). Ἀδύνατόν φησιν (ὁ Ξενοφάνης) εἶναι, εἴ τι ἐστὶν, γενέσθαι, etc.
One may reasonably doubt whether all the arguments ascribed to Xenophanês, in the short but obscure treatise last quoted, really belong to him.