Note 7 — Front matter

Daarna waren weer vele, vele jaren heengegaan; Siman was nu bijna volwassen, en tòen nog maar een kleine jongen, een botja angon7. Vee was er echter niet meer. Pah Rekso herinnerde zich niet eens meer hoeveel assistent-residenten in de afdeeling elkander in dien tusschentijd hadden opgevolgd. De oude regent was overleden, en zijn zoon, die zeer knap was, en te Batavia op een Hollandsche school was geweest, jaren lang, was nu regent. Ja, het was een heele tijd geleden, dat Tjidamar een welvarende desa was, waar een groote passar gehouden werd op elken legi8 en soms zelfs ééns in de tien dagen geslacht werd. De velden moesten toen nog ruime oogsten opgebracht hebben, omdat er geen doorloopend gebrek was aan water gelijk thans. En Rekso’s vader had vaak verteld dat in zijn tijd wel drie honderd gulden werd betaald voor een bahoe9 sawahgrond. Drie honderd gulden. ’t Was een heele som. Onlangs had Bapa Soei zijn sawahs, en dat waren nog heel goede gronden voor Tjidamar, verhuurd aan de njai10 van den toean commies op de assistènan11 en hij had maar zestig gulden gekregen per bahoe.