Note 1 — V.
Reading edition
“De Leeuw van Vlaenderen” kon, haastig als hij werd geschreven, moeilijk beter zijn. Er is geen bezonkenheid in kunnen komen. Alleen een beeld, een vluchtig gezicht van een landschap, het gevoel van den strijd, waar de jonge schrijver bij was met al zijn enthousiasme, zijn genoegzaam geslaagd. Een beoordeelaar van den tijd spreekt nochtans met lof over de weeke “intrigue amoureuse, dont les chapitres servent de point de repos entre les scènes de guerre et de carnage.”1