Note 220 — ZWEITES HAUPTSTÜCK.
Reading edition
Über Hading und Regnild Saxo I S. 50 ff. Das Gedicht lautet:
Hadingus: Quid moror in latebris opacis, collibus implicitus scruposis, nec mare more sequor priori? eripit ex oculis quietem agminis increvitans lupini stridor et usque polum levatus questus inutilium ferarum impatiensque rigor leonum. tristia sunt iuga vastitasque pectoribus truciora fisis. officiunt scopuli rigentes difficilisque situs locorum mentibus aequor amare svetis. nam freta remigiis probare, officii potioris esset, mercibus ac spoliis ovare, aera aliena sequi locello, aequoreis inhiare lucris, quam salebras nemorumque flexus et steriles habitare saltus. Regnild: me canorus angit ales immorantem littori et soporis indigentem garriendo concilat. hinc sonorus aestuosae motionis impetus ex ocello dormientis mite demit otium, nec sinit pausare noctu mergus alte garrulus, auribus fastidiosa delicatis inserens, nec volentem decubare recreari sustinet, tristiore flexione dirae vocis obstrepens. tutius sylvis fruendum dulciusque censeo. quis minor quietis usus luce, nocte carpitur, quam marinis immorari fluctuando motibus.