Note 12 — Chapter VII

It is interesting to compare Gibbon's admirable picture with the harsh original Latin of his authority, Ammianus Marcellinus. "Ipse autem ad sollicitam suspensamque quietem paullisper protractus, cum somno (ut solebat) depulso, ad æmulationem Cæsaris Julii quædam sub pellibus scribens, obscuro noctis altitudine sensus cujusdam philosophi teneretur, vidit squalidius, ut confessus est proximis, speciem illam Genii publici, quam quum ad Augustum surgeret culmen, conspexit in Galliis, velata cum capite cornucopia per aulæa tristius discedentem. Et quamquam ad momentum hæsit, stupore defixus, omni tamen superior metu, ventura decretis cælestibus commendabat; relicto humi strato cubili, adulta jam excitus nocte, et numinibus per sacra depulsoria supplicans, flagrantissimam facem cadenti similem visam, aëris parte sulcata evanuisse existimavit: horroreque perfusus est, ne ita aperte minax Martis adparuerit sidus."—Amm. Marc. lib. xxv. cap. 2.