Note 16 — III.
Reading edition
Dans l'impossibilité de citer des poèmes trop longs ou des fragments trop courts, nous ajouterons ici pour les belles compatriotes de Chopin quelques strophes d'un ton familier, qu'elles disent intraduisibles, mais peignant d'une touche fine et sentie le caractère général de celles qui habitent ces régions moyennes, où se concentrent les rayons épars du type national; si non les plus éclatants, du moins les plus vrais.
Bo i cóż to tam za żywość Młodych Polek i uroda! Tam wstyd szczery, tam poczciwość, Tam po Bogu dusza mloda!
........................................ ........................................
Myśl ich cicho w życiu świeci, Pełne życia, jak nadzieje; Lubią pieśni, tańce, dzieci, Wiosne, kwiaty, stare dzieje.... Gdy wesołe, istne trzpiotki, I wiewiórki i szczebiotki! Lecz gdy w smutku myśl zagrzebie, Wówczas Polka taka rzewna, Iż uwierzysz, że jéj krewna Najsmutniejsza z gwiazd na niebie! Choć człek duszy jéj nie zbadał, W koło serca tak tam prawo, Tak rozkosznie i tak łzawo, Jakbyś grzechy wyspowiadał.
A gdy uśmiech łzę pokryje, I dla ciebie serce bije: To cię dojmie tak do żywa, Iż to cudne, cudne dziwa, Że się serce nie rozplynie, Że od szczęścia człek nie zginie! Zda sie, że to żyjesz społem Z rajskiém dzieckiém, czy z aniołem. Lecz to szczęście nie tak tanie, Przeboleje dusza młoda; Jednak lat i łez nie szkoda, Boć raz w życiu to kochanie! A jak ci się która poda, Z całej duszy i statecznie, To już twoją będzie wiecznie, I w ład pójdzie ci z nią życie, Bo twéj duszy nie wyziębi. Ona sercem pojmie skrycie, Co myśl wieku dżwiga w gtębi; Co się w czasie zrywa, waży, To w rumieńcu na jéj twarzy, Jak w zwierciedle sie odbije, Bo w tém łonie przyszłość żyje!