Note 43 — Chapter VI
Reading edition
The original of the fragment of Diphilus:
Τοιοῦτο νόμιμόν ἐστὶ βέλτιστ’ ενθαδε Κορίνθίοις, ἵν’ ἐαν τιν’ ὀψωνοῦντ’ ἀεὶ Λαμπρῶς ὁρωμεν, τοῦτον ἀνακρινείν πόθεν Ζῇ, καὶ τί ποιῶν. κᾂν μεν οὐσίαν εχῃ Ης αἱ προσοδοι λυουσι τ’ ἀναλώματὰ, Εᾶν ἀπολαύειν. ἤδε τοῦτον τὸν βίον. Εαν δ’ ὑπέρ την οὐσίαν δαπανῶν τύχῃ, Απεῖπον αὐτῶ τοῦτο μὴ ποιεῖν ἔτι. Ος ἂν δὲ μή πείθητ’, ἐπέβαλον ζημίαν. Εάν δὲ μηδε ὁτιοῦν ἔχων ζῇ πολυτελῶς, Τῷ δημιῳ παρέδωκαν αὐτον. Ηράκλεις. ΟΥκ ἐνδέχεται γὰρ ζῇν ἂνευ κακοῦ τινὸς Τοῦτον. συνίης; ἀλλ’ ἀναγκαίως ἔχει Ηλοποδυτεῖν τὰς νύκτας, ἢ τοιχωρυχεῖν, Η τῶν ποιουντων ταῦτα κοινωνεῖν τισιν. Η συκοφαντεῖν κατ’ ἀγορὰν, ἢ μαρτυρεῖν Ψευδῆ, τοιοῦτων ἐκκαθαίρομεν γενος. Ορθῶς γε νὴ Δί’, ἀλλὰ δὴ τί τοῦτ’ ἐμοί; Ορῶμεν ὀψωνοῦνθ’ ἑκάστης ἡμέρας, ΟΥχι μετριως βέλτιστέ σ’, ἀλλ’ ὑπερηφάνως. ΟΥκ ἔστιν ἰχθυηρὸν ὑπὸ σοῦ μεταλαβεῖν. Συνηκας ἡμῶν εἰς τὰ λάχανα την πόλιν, Περὶ τῶν σελινων μαχόμεθ’ ὥσπερ Ισθμίοις. Λαγώς τις εἰσελήλυθ’. ευθὺς ἥρπακας. Πέρδικα δ’ ἢ κιχλην; καὶ νὴ Δί’ οὐκ ἔτι Εστιν δἰ ὑμᾶς οὐδὲ πετομενην ἰδεῖν, Τὸν ξενικὸν οἶνον ἐπιτετίμηκας πολύ.
Thus in the version of Dalechampius:
A. Talis istic lex est, ô vir optime, Corinthiis: si quem obsonantem semper Splendidiùs aspexerint, illum ut interrogent Unde vivat, quidnam agat: quòd si facultates illi sunt Quarum ad eum sumptum reditus sufficiat, Eo vitæ luxu permittunt frui: Sin amplius impendat quàm pro re sua, Ne id porrò faciat interdicitur. Si non pareat, mulctâ quidem plectitur. Si sumptuosè vivit qui nihil prorsus habet, Traditur puniendus carnifici. B. Proh Hercules. A. Quod enim scias, fieri minimè potest Ut qui eo est ingenio, non vivat improbè: itaque necessum Vel noctu grassantem obvios spoliare, vel effractarium, parietem suffodere, Vel his se furibus adjungere socium, Aut delatorem et quadruplatorem esse in foro: aut falsum Testari: à talium hominum genere purgatur civitas. B. Rectè, per Jovem: sed ad me quid hoc attinet? A. Nos te videmus obsonantem quotidie Haud mediocriter, vir optime, sed fastuosè, et magnificè, Ne pisciculum quidem habere licet caussâ tuâ: Cives nostros commisisti, pugnaturos de oleribus: De apio dimicamus tanquam in Isthmiis. Si lepus accessit, eum extemplo rapis. Perdicem, ac turdum ne volantem quidem Propter vos, ita me Juppiter amet, nobis jam videre licet, Peregrini multùm auxistis vini pretium.