Note 6 — Chapter I

Batteux de la Construction Oratoire, par. 2, ch. 4. Such likewise appears to be the opinion of M. Huet: “Optimum ergo illum esse dico interpretandi modum, quum auctoris sententiæ primum, deinde ipsis etiam, si ita fert utriusque linguæ facultas, verbis arctissimè adhæret interpres, et nativum postremo auctoris characterem, quoad ejus fieri potest, adumbrat; idque unum studet, ut nulla cum detractione imminutum, nullo additamento auctum, sed integrum, suique omni ex parte simillimum, perquam fideliter exhibeat.—Universè ergo verbum, de verbo exprimendum, et vocum etiam collocationem retinendam esse pronuncio, id modo per linguæ qua utitur interpres facultatem liceat” (Huet de Interpretatione, lib. 1).