Note 449 — Chapter IV · PARMENIDES OF ELEA
Reading edition
Arist. de Caelo, Γ, 1. 298 b 21, ἐκεῖνοι δὲ (οἱ περὶ Μέλισσόν τε καὶ Παρμενίδην) διὰ τὸ μηθὲν μὲν ἄλλο παρὰ τὴν τῶν αἰσθητῶν οὐσίαν ὑπολαμβάνειν εἶναι κ.τ.λ. So too Eudemos, in the first book of his Physics (ap. Simpl. Phys. p. 133, 25), said of Parmenides: τὸ μὲν οὖν κοινὸν οὐκ ἂν λέγοι. οὔτε γὰρ ἐζητεῖτό πω τὰ τοιαῦτα, ἀλλ’ ὕστερον ἐκ τῶν λόγων προήλθεν, οὔτε ἐπιδέχοιτο ἂν ἂ τῷ ὅντι ἐπιλέγει. πῶς γὰρ ἔσται τοῦτο “μέσσοθεν ἰσοπαλὲς” καὶ τὰ τοιαῦτα; τῷ δὲ οὐρανῷ (the world) σχεδὸν πάντες ἐφαρμόσουσιν οἱ τοιοῦτοι λόγοι The Neoplatonists, of course, saw in the One the νοητὸς κόσμος, and Simplicius calls the sphere a “mythical figment.” See especially Baümker, “Die Einheit des Parmenideischen Seiendes” (Jahrb. f. kl. Phil. 1886, pp. 541 sqq.), and Das Problem der Materie, pp. 50 sqq.