Note 3 — BIBLIOGRAPHY.
Reading edition
The following became known by reason of peculiarities of their diction: 1. Ridiculum et imposturae in omni hominum religione, scriptio paradoxa, quam ex autographo gallico Victoris Amadei Verimontii ob summam rei dignitatem in latinum sermonem transtulit ††† 1746. Which according to Masch consists of from five to six sheets and follows the general contents, but not in the order of the original edition. 2. A second. Quaedam deficiunt, s. fragmentum de libro de tribus impostoribus. Fifty-one pages is a fragment. 3. One mentioned by Gottsched. De impostoris religionum breve. Compendium descriptum ab exemplari MSto. quod in Bibliotheca Jo. Fried. Mayeri, Berolini Ao. 1716, publice distracta deprehensum et a Principe Eugenio de Sabaudio 80 Imperialibus redemptum fuit. (forty-three pages.) The greater part of the real book in thirty-one paragraphs, the ending of which is Communes namque demonstrationes, quae publicantur, nec certae, nec evidentes, sunt, et res dubias per alias saepe magias dubias probant, adeo ut exemplo eorum, qui circulum currunt, ad terminum semper redeant, a quo currere inceperunt. Finis.3 A German translation of this is said to be in existence. 4. According to a newspaper report of 1716, there also should exist an edition which begins: Quamvis omnium hominem intersit nosse veritatem, rari tamen boni illi qui eam norunt, etc.,4 and ends, Qui veritatis amantes sunt, multum solatii inde capient, et hi sunt, quibus placere gestimus, nil curantes mancipia, quae praejudicia oraculorum—infallibilium loco venerantur.