Note 84 — PROSTITUTIE

3. De moreele rechtvaardiging van de prostitutie.—Er zijn moralisten—zij zijn er altijd geweest en vele van hen zijn menschen wier opinie de ernstigste achting verdient—die meenen, dat mits de hygiënische voorwaarden verbeterd worden, het bestaan van de prostitutie geen ernstig probleem ter oplossing biedt. Ze is, zeggen zij, op zijn slechtst, een noodzakelijk kwaad, en, op zijn best, een weldadige instelling, het bolwerk van het tehuis, de onvermijdelijke keerzijde van het huwelijk. “De immoreele bewaakster van de publieke moraal”, is de definitie van prostituées gegeven door een schrijver, die de zaak van een laag standpunt beschouwt, en een ander, die de zaak meer verheven bekijkt, schrijft: “De prostituée vervult een maatschappelijke zending. Zij is de bewaakster van de maagdelijke kuischheid, het afvoerkanaal voor overspelige begeerte, de beschermster van getrouwde vrouwen, die een laat moederschap vreezen; het is haar rol op te treden als schild voor “het gezin””. “Als vrouwelijke Decii”, zeide Balzac in zijn Physiologie du Mariage van prostituées, “offeren zij zich op voor de republiek en maken van haar lichamen een borstwering ter bescherming van respectabele families”. Op dezelfde wijze noemde Schopenhauer prostituées “menschelijke slachtoffers op het altaar der monogamie”. Lecky vereenigt, in een vele malen aangehaalde passage der rhetorica84 het hoogere en het lagere standpunt over de prostituée in de menschelijke maatschappij, en hij tracht er zelfs een priesterlijk karakter aan te geven. “Het uiterste type van de ondeugd”, verklaarde hij, “is ten slotte de meest krachtdadige bewaakster van de deugd. Als zij er niet was, zou de ongerepte reinheid van onnoemelijk veel huizen besmet zijn, en niet weinige van de vrouwen, die in den trots van haar niet in verleiding gebrachte kuischheid aan de prostituée denken met een siddering van verontwaardiging, zouden zonder haar de ellenden van berouw en van wanhoop gekend hebben. Op die eene onteerde en onwaardige gestalte zijn al de hartstochten geconcentreerd, die de wereld met schande hadden kunnen vullen. Zij blijft, terwijl geloofsbelijdenissen en maatschappijen opkomen en te gronde gaan, de eeuwige priesteres van de menschelijkheid, bezoedeld door de zonden van het volk”85.