Note 1 — Wat er met den Prins in Zeeland voorviel.

“Mijnheer de Schout! Er bestaan hier geene termen, die u van rechtswege dwingen, tot de pijnbank over te gaan. Wel is waar, de beklaagde persisteert1 bij zijne onschuld. Maar gij hebt geen andere presumptie2, dan een twist, een ontvangene beleediging en eenige woorden in drift geuit. Het vorige leven van den jongeling prouveert3 tegen de misdaad. Ook bestaat er—en dat verzoek ik u vooral te considereeren4,—volstrekt geen corpus delicti5 en waar dat ontbreekt en geen getuigen zijn om de misdaad te confirmeeren6 schrijft de wet eerder voorzichtigheid voor dan pijn en banden.”