Note 7 — De Reus van Antwerpen.
Reading edition
En—toen de dag nu aanlichtte, waarop het welkom met een roerend: Vaarwel! werd verwisseld; toen het scheiden van zoovele broeders het harte week maakte, en de Noord-Nederlander nog eens omzag naar de veste, waar de reus der Kunsten ten troon zit, toen welde hem een traan in het oog; maar ook—toen was het hem een heerlijk symbool, dat zich daarginds, in ’t lauwe gras der sterke wallen, een kloeke zoon van Mars ter ruste ging nedervlijen,7 en—zijn afscheid was: Vrede!