Note 19 — Applications.
Reading edition
Causa conjugii ad amorem non est excusatio recta.
Qui non celat, amare non potest.
Nemo duplici potest amore ligari.
Semper amorem minui vel crescere constat.
Non est sapidum quod amans ab invito sumit amante.
Masculus non solet nisi in plenâ pubertate amare.
Biennalis viduitas pro amante defuncto superstiti præscribitur amanti.
Nemo, sinè rationis excessu, suo debet amore privari.
Amare nemo potest, nisi qui amoris suasione compellitur.
Amor semper ab avaritiæ consuevit domiciliis exulare.
Non decet amare quarum pudor est nuptias affectare.
Verus amans alterius nisi suæ coamantis ex affectu non cupit amplexus.
Amor rarò consuevit durare vulgatus.
Facilis perceptio contemptibilem reddit amorem, difficilis eum parùm facit haberi.
Omnis consuevit amans in coamantis aspectu pallescere.
In repentinâ coamantis visione, cor tremescit amentis.
Novus amor veterem compellit abire.
Probitas sola quemcumque dignum facit amore.
Si amore minuatur, citò deficit et rarò convalescit.
Amorosus semper est timorosus.
Ex verâ zelotypiâ affectus semper crescit amandi.
De coamante suspicione perceptâ zelus intereà et affectus crescit amandi.
Minùs dormit et edit quem amoris cogitatio vexat.
Quilibet amantis actus in coamantis cogitatione finitur.
Verus amans nihil beatum credit, nisi quod cogitat amanti placere.
Amor nihil posset amori denegare.
Amans coamantis solatiis satiari non potest.
Modica præsumptio cogit amantem de coamante suspicari sinistra.
Non solet amare quem nimia voluptatis abundantia vexat.
Verus amans assiduâ, sinè intermissione, coamantis imagine detinetur.
Unam feminam nihil prohibet à duobus amari, et à duabus mulieribus unum.
Fol. 103.